Met toch een beetje spijt in het hart, hebben we ons eiland verlaten. We begonnen het anders goed gewoon te worden daar. De twee laatste avonden hadden we zelfs nog een huisdier bijgekregen...een minimuis! 's Nachts begon onze vuilbak altijd verdacht veel lawaai te maken. Lotte had al eens een muis zien lopen die avond dus we hadden een lampje meegenomen in ons muskietennet-bed om de stiekemerd op heterdaad te betrappen! Haha, wat een bewogen nacht! Muizenjacht, jankende honden en een paar deuren verder was er precies iemand aan het doodgaan (onze (zieke) guesthousebuurvrouw die de volgende dag verhuisde naar het hutje naast ons). Met al die beesten had Lotte al een badkamerritueel aangemaakt. Eerst licht aan, deur inspecteren, deur open, binnenkijken, binnenspringen, omdraaien en andere kant van de badkamer inspecteren en dan pas naar het toilet gaan... Geen verrassingen voor Lotte!

Als afsluiter voor ons, deelden we nog wat snoepjes uit aan de kinderen. We zagen er eerst maar drie lopen maar vanaf de moment dat ze de snoepjes zagen,deed het nieuws al snelde rondeen werd het aantal kinderen in twee seconden verdriedubbeld! Ze kwamen van overal! Het waren wel 'gezonde' snoepjes, gedroogd fruit. We hebben al vele vrouwen gezien met rotte tanden, echt pikzwart. Ook kinderen met hele slechte tanden zijn af en toe te spotten. Wel spijtig dat ze de papiertjes gewoon op de grond gooien! We denken dat ze niet van het ergste vervuilingsniveau waren want de wikkels waren van crepepapierachtig iets. We hebben er een paar van de vervuilingsdood kunnen redden maar ze liepen allemaal weer verschillende kanten uit. Al konden we hun gekleurde-papiertjes-sporen goed volgen...

We konden niet anders dan overdag vertrekken dus we zaten zowat de hele dag op hete bussen naar het eerste dorpje in Thailand, Ubon. De grensovergang was weer 'piece of cake' en we kregen zonder problemen weer een visum voor 15 dagen Thailand. De trein naar Bangkok misten we dus de enige optie die avond was met de bus te vertrekken. We hadden niet veel zin om alles nog te regelen en snel, snel op de volgende bus te springen naar Bangkok waar we weer de hele nacht zouden opzitten. Daarom besloten we maar om nog een dagje in Ubon te blijven en de volgende avond te vertrekken.