Busticketje gekocht naar Chiang Rai. In het busstation krijgen monniken hun eigen stoeltjes 'monks only'. Vrouwen mogen hen niet aanspreken, aanraken of zelfs niet naast gaan zitten op de bus. Bij het rijden naar Chiang Rai hebben we de continue zon omgeruild voor bergenlandschap met bijhorende wolken. Bij het afstappen vond een verdwaalde regendruppel ons gezicht. Al snel waren het geen verdwaalde druppels meer maar een stortbui met druppels die goed hun weg vonden. We probeerden onze richting wat te zoeken en wat te schuilen terwijl we iets aten. Toen we dachten dat de bui over was zijn we verder gewandeld maar we vonden niet echt de weg... Voor een volgende stortbui even in een hutje geschuild en een spelletje kaart gespeeld. Toen zagen we twee even verdwaalde rugzakken rondlopen als ons en hebben we hen gevraagd of zij wisten waar we waren. Ook geen idee dus maar met z'n vierenterug gelopen naar het station. Bleek dat we aan een ander station waren dan we alle vier dachten!! Al snel zaten Koen en ik op een 'sawng thaew' naar het juiste station en de zon scheen ook alweer. Een sawng thaew is een soort van camionette die dienst doet als taxi/bus. Als je hem tegenhoudt en hij gaat de richting uit die je wil, dan mag je mee.

Aan het juiste busstation aangekomen hebben we gezocht naar een guesthouse dicht bij het water, maar dat was geen succes. Hopeloos terug het centrum in want het was al bijna donker. Toch nog een leuk guesthouse gevonden 'golden triangle Inn'.

Chiang Rai is veel duurder dan Chiang Mai en niet zo mooi vonden we. De nightbazaar was wel gezellig en ze vierden ernog steeds nieuwjaar en kindjes lopen nog rond in kerstpakjes. Echt grappig.

Volgende dag doorgereisd met de pick up naar Mae Chan. Vandaaruit wilden we graag naar de longnecks. Mae Chan was superrustig en ze hadden precies nog nooit toeristen gezien. Vooral dekinderen dan niet. Dat merkten we aan de vele starende gezichten..Op een sawng thaew richting Mae Salong, vanachterop want de pick up zat al vol. Onze bagage bovenop en rijden maar!! Doordat we zo'n goed plaatsje hadden, hadden we het beste zicht ooit! Echt geweldig! De reistijd was dus zeker niet verloren en we hadden ook helemaal geen spijt dat we dit niet met een georganiseerde toer hadden gedaan!

Na de longnecks, doorgereisd naar Chiang Saen en vandaaruit naar de golden triangle. Echt ongelooflijk hoe groot ze de buddhabeelden soms maken! Echt chique! Er stonden ook twee olifanten (geen echte) waar mensen twee maal onderdoor liepen. We denken voor geluk maar we zijn niet zeker.

Terugraken naar Chiang Saen was niet vanzelfsprekend! De chauffeur die ons naar de golden triangle had gebracht, zei dat we pas 'tomorrow' zouden kunnenteruggeraken. Dat had hij ook beter vantevoren gezegd!Begon het nog eens te regenen ook!Toch nog ergens een busje gevonden dat elk half uur heen en weer reed en zowat aan zijn laatste keer was...Eens terug in Chiang Saen op zoek gegaan naar een slaapplaats. Een Thaise op de avondmarkt zei dat ze een guesthouse had en dat ze ons er naartoe zou brengen. Een Zwitserse die al 11 jaar in Thailand woont, vertaalde dat voor ons want de Thaise sprak geen woord Engels. Wij op haar brommer met zijspankooi naar haar guesthouse! Hilarisch! Met wat Thais gebrabbel kwam ze ons ook nog voorzien vandrinkwatereen goede dosis muggenspray.

's Avonds op de avondmarkt werden overal matten op de grond gelegd met daarop hurkzittafels om aan te eten. Wij hebben nog een cocktail gedronken en pool gespeeld in een leuk barretje en zijn toen maar gaan slapen.