We voelen dat het dichterbij komt! De site waarop we geboekt hebben, geeft dagelijks trouw aan hoeveel nachtjes we nog moeten slapen. Op 62 staat de teller reeds.. Wetende dat het aftellen voor ons op 290 startte, is dit al een mooi getal. Niet meer te eeuwigdurend lang maar ook niet te stresserend kort. We hebben nog wel wat tijd nodig om wat rugzakvullende spulletjes te verzamelen en een globale reisroute uit te stippelen. Het is zeker eens wat anders dan een last-minute reis.. De meeste praktische zaken zoals tickets, paspoorten, verzekeringen en inentingen zijn al wel geregeld. Nu zijn het vooral de spulletjes en prulletjes nog die we nodig hebben. En wapens,... die hebben we ook nodig. Belangrijk, onze wapens, we zullen ze beschermen met ons leven, ik alleszins. Gewapend met muskietennet, muggenzalf, thermometer en een nooddosis Malarone^® zullen we de malariagebieden trotseren. Zonder onze wapens zal ik verloren zijn.. Dan ga ik hoogstwaarschijnlijk nodeloos panikeren. Bij nader inzien moet ik me misschien nog een extra wapen aanschaffen. Een muggenwerend armbandje kan vast geen kwaad.

Schouderklopjes worden er beduidend veel. Al ligt de schouder voor ons nu even op de linkerbovenarm. De dokter had duidelijk gelogen! 'Die laatste prik ga je nu even voelen, na drie dagen kan het wat stijf worden en voel je wel dat je een spuitje gehad hebt. Maar tegen dan ben je het al vergeten.' Wij zijn ervan overtuigd dat ze bedoelde 'Die laatste prik ga je voelen, blíjf je voelen en je gaat daar zo'n drie dagen last van hebben.' We voelen ons twee tieners die net op medisch onderzoek zijn geweest. Schouderklopjes om elkaar nog eens aan de prik te herinneren worden pijnlijk maar lachend ondergaan. Vooral Koen zet zijn mannelijkheid even opzij en laat de tiener de bovenhand. Omdat ik er niet zo van liet weten en hij niet kon stoppen met zagen, besloot hij toch maar, op een moment van onoplettendheid, eens goed op mijn arm te duwen. Gerustgesteld als hij was toen ik 'Aaa' zei. 'Ja, ik wou eens zien of jij daar eigenlijk ook last van had... Want je zegt daar niks van!' (Mannen hè...)

We voelen dat het dichterbij komt! Letterlijk dan.